بزرگترین بانک مقالات علمی .:. انجمن سهند

ترجمه سایت به زبان های دیگر

منوی اصلی

گروه مقالات

منوی خدمات

نویسندگان

همکاران

جستجوگر

منوی كاربری

پیغام مدیر : سایت علمی تحقیقاتی سهند به منظور افزایش بازدید خود و گسترش نام خود در وب اقدام به تبادل لینک و بنر با شما عزیزان می نماید . شما ابتدا باید ما را با عنوان " بزرگترین بانک مقالات موضوعی " قرار دهید (فقط با آدرس www.sahandsi.ir ) و یا کد بنر ما را در قالب خود کپی کنید و سپس عنوان و آدرس سایت يا وبسايت يا وبلاگ خود را به وسیله نظر سنجی یا مراجعه به قسمت تماس با ما به اطلا ع ما برسانید . ما بر خود می بالیم که ئتا به حال با استفاده از انتقادات سازنده شما توتنسته ایم به صورت نسبی به اهداف خود برسیم .
با تشکر/آرمین نوروزی

تبلیغات

حامیان ما

عضویت در سایت

آمار بازدید

آمار سایت

آرشیو ماهانه

پیوند ها

بنر سایت

هوالمعلم
انجمن جامع سهند مقدم شما بازدید کننده عزیز را گرامی می دارد . این سایت به منظور ایجاد یک پایگاه اطلاعاتی فارسی برای استفاده ی دانشجویان و دانش آموزان ایرانی طراحی گردیده است . هدف اصلی ما گردآوری مطالب و مقالات پراکنده علمی در وب است و مسئولین این سایت هیچ ادعایی در مورد تهیه و ارایه ی مطالب موجود در صفحات این سایت ندارند و همواره درصورتی که منبع اصلی مقالات موجود بوده نام آن ها ذکر شده است . امید داریم که با استفاده ار انتقادات و پیشنهادات شما عزیزان اهداف برتر خود را برای ایجاد یک بانک عظیم اطلاعاتی برای افزایش دانش پزوهان جوان ایرانی ادامه داده و بر قله های افتخار نائل شویم . برای تماس با ما از قسمت " تماس با ما " استفاده کنید . شایان به ذکر است ما از تاریخ 15/02/1388 تحت نظارت اداره ی آموزش و پرورش ناحیه ی 2 تبریز در آمدیم و فقط توسط این سازمان نظارت می شویم .

:: افق روشن

افق روشن

روزی ما دوباره کبوتر های مان را پیدا خواهیم کرد

و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت

روزی که کمترین سرود

بوسه است

و هر انسان

برای هر انسان

برادری ست.

روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند

قفل

افسانه یی ست

و قلب

برای زندگی بس است

روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است

تا تو به خاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردی

روزی که آهنگ هر حرف

زندگی ست

تامن به خاطر آخرین شعر رنج جست و جوی قافیه نبردم

روزی که هر لب ترانه یی ست

تا کمترین سرود بوسه باشد.

روزی که تو بیانی برای همیشه بیانی

و مهر بانی با زیبایی یکسان شود.

روزی که ما دوباره برای کبوتر های مان دانه بریزیم...

و من آن روز را انتظار می کشم

حتی روزی

که دیگر

نباشم

نوشته شده توسط بهنام رحمانی ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: ای کاش که این عید ظهورش برسد

نظرات:()

:: ظلم ظالم ، جور صیاد

مرغ سحر ناله سر کن
داغ مرا تازه تر کن

زآه شرر بار ، این قفس را
برشکن و زیر و زبر کن

بلبل پر بسته ز کنجه قفس درآ
نغمه آزادی نوع بشر سرا

وز نفسی عرصه این خاک توده را
پر شرر کن

ظلم ظالم ، جور صیاد
آشیانم داده بر باد

ای خدا ، ای فلک ، ای طبیعت
شام تاریک ما را سحر کن

نوبهار است ، گل به بار است
ابر چشمم ، ژاله بار است

این قفس چون دلم تنگ و تار است

شعله فکن در قفس ای آه آتشین
دست طبیعت گل عمر مرا مچین

جانب عاشق نگه ای تازه گل از این
بیشتر کن ، بیشتر کن ، بیشتر کن

مرغ بی دل ، شرح هجران
مختصر ، مختصر کن ، مختصر کن

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: قاصد روزان ابری، داروگ ، کی می رسد باران؟

خشک آمد کشتگاه من

در جوار کشت همسایه

گرچه می گویند: (( می گریند روی ساحل نزدیک

سوگواران در میان سوگواران))

قاصد روزان ابری،داروگ،کی می رسد باران؟

بر بساطی که بساطی نیست

در درون کومه ی تاریک من که ذره ای با آن نشاطی نیست

و جدار دنده های نی به دیوار اتاقم دارد از خشکیش می ترکد

- چون دل یاران که در هجران یاران-

قاصد روزان ابری، داروگ ، کی می رسد باران؟

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: هوس سفر نداری ز غبار این بیابان؟

به کجا چنین شتابان؟ گون از نسیم پرسید

دل من گرفته زینجا ، هوس سفر نداری ز غبار این بیابان؟

همه آرزویم اما چه کنم که بسته پایم ، به کجا چنین شتابان؟

به هر آن کجا که باشد بجز این سرا سرایم

سفرت به خیر اما ، تو و دوستی خدا را

چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی

به شکوفه ها به باران برسان سلام ما را...

محمد رضا شفیعی کدکنی

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: رسد آدمی به جایی که بجز خدا نبیند

تن آدمی شریفست به جان آدمیت       نه همین لباس زیباست نشان آدمیت

اگر آدمی به چشمست و دهان و گوش و بینی       چه میان نقش دیوار و میان آدمیت

خور و خواب و خشم و شهوت شغبست و جهل و ظلمت       حیوان خبر ندارد ز جهان آدمیت

به حقیقت آدمی باش وگرنه مرغ باشد       که همین سخن بگوید به زبان آدمیت

مگر آدمی نبودی که اسیر دیو ماندی       که فرشته ره ندارد به مقام آدمیت

اگر این درنده‌خویی ز طبیعتت بمیرد       همه عمر زنده باشی به روان آدمیت

رسد آدمی به جایی که بجز خدا نبیند       بنگر که تا چه حدست مکان آدمیت

طیران مرغ دیدی تو ز پای‌بند شهوت       به در آی تا ببینی طیران آدمیت

نه بیان فضل کردم که نصیحت تو گفتم       هم از آدمی شنیدیم بیان آدمیت

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: کاش در این رمضان لایق دیدار شوم

نظرات:()

:: سخنی از عقلا

اگر مشکلی داری، به دلیل طرز فکر توست و تنها راهی که می توانی مشکلات را برای همیشه حل کنی، این است که طرز فکرت را تغییر دهی. (وین دایر)

اگر همواره مانند گذشته بينديشيد، هميشه همان چيزهايي را به‌دست مي‌آوريد كه تا بحال كسب كرده‌ايد (فاينمن)

احمق ها از گذشته حرف می زنند ، دیوانه ها از آینده و عقلا از حال ( ناپلئون بناپارت)

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: عشق را زیر باران باید جست

من نمی دانم

که چرا می گویند اسب حیوان نجیبی است

کبوتر زیباست

و چرا در قفس هیچ کسی کرکس نیست

گل شبدر چه کم از لاله ی قرمز دارد

چشمها را باید شست جور دیگر باید دید

واژه ها را باید شست

واژه باید خود باد

واژه باید خود باران باشد

چتر ها را باید بست

زیر باران باید رفت

فکر را خاطره را زیر باران باید برد

با همه مردم شهر زیر باران باید رفت

دوست را زیر باران باید دید

عشق را زیر باران باید جست

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: بي‌تو اينجا همه در حبس ابد تبعيدند

بي‌تو اينجا همه در حبس ابد تبعيدند                    سال‌ها، هجري و شمسي، همه بي‌خورشيدند
از همان لحظه که از چشم يقين افتادند               چشم‌هاي نگران آينه‌ي ترديدند
نشد از سايه‌ي خود هم بگريزند دمي                  هرچه بيهوده به گرد خودشان چرخيدند
چون به‌جز سايه نديدند کسي در پي خود             همه از ديدن تنهايي خود ترسيدند
غرق درياي تو بودند ولي ماهي‌وار                    بازهم نام و نشان تو ز هم پرسيدند
در پي دوست همه جاي جهان را گشتند               کس نديدند در آيينه به خود خنديدند
سير تقويم جلالي به جمال تو خوش است            فصل‌ها را همه با فاصله‌ات سنجيدند
تو بيايي همه‌ ساعت‌ها و ثانيه‌ها                       از همين روز، همين لحظه، همين دم عيدند

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: بنماي رخ که باغ و گلستانم آرزوست

بنماي رخ که باغ و گلستانم آرزوست                              بگشاي لب که قند فراوانم آرزوست
اي آفتاب حسن! برون آ دمي ز ابر                                  کان چهره‌ي مشعشع تابانم آرزوست
بشنيدم از هواي تو آواز طبل باز                                     باز آمدم که ساعد سلطانم آرزوست
گفتي ز ناز: «بيش مرنجان مرا، برو!»                           آن گفتنت که «بيش مرنجانم» آرزوست
وان دفع‌گفتنت که «برو! شه به خانه نيست»                    وان ناز و باز و تندي دربانم آرزوست
يعقوب‌وار واأسفاها همي زنم                                         ديدار خوب يوسف کنعانم آرزوست
والله که شهر بي‌تو مرا حبس مي‌شود                               آوارگي کوه و بيابانم آرزوست
زين همرهان سست عناصر دلم گرفت                              شيرخدا و رستم دستانم آرزوست
جانم ملول گشت ز فرعون و ظلم او                                 آن نور دست موسي عمرانم آرزوست
زين خلق پر شکايت گريان شدم ملول                              آن هاي و هوي و نعره‌ي مستانم آرزوست
گوياترم ز بلبل اما ز رشک عام                                      مهر است بر دهانم و افغانم آرزوست
دي شيخ با چراغ همي گشت گرد شهر                             کز ديو و دد ملولم و انسانم آرزوست
گفتند يافت مي‌نشود جسته ایم ما                                     گفت‌ آنکه يافت مي‌نشود آنم آرزوست
پنهان ز ديده‌ها و همه ديده‌ها از اوست                             آن آشکار صنعت پنهانم آرزوست
گوشم شنيد قصه‌ي ايمان و مست شد                               کو قسم چشم؟ صورت ايمانم آرزوست
يک دست جام باده و يک دست زلف يار                            رقصي چنين ميانه‌ي ميدانم آرزوست

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: خورشيد را براي ظهور آفريده‌اند

روي تو را ز چشمه‏ي نور آفريده‌اند                       لعل تو از شراب طهور آفريده‌اند
خورشيد هم به روشني طلعت تو نيست                   آيينه تو را ز بلور آفريده‌اند
پنهان مکن جمال خود از عاشقان خويش                خورشيد را براي ظهور آفريده‌اند
منعم مکن ز مهر خود اي مه! که ذره را ‏                مفتون مهر و عاشق نور آفريده‌اند
خيل ملک ز خاک در آستان تو                              مشتي گرفته، پيکر حور آفريده‌اند
عيسي وظيفه خوار لب روحبخش توست                  کز يک دم تو، نغمه‏ي صور آفريده‌اند
از پرتو جمال تو در کوه و بر و بحر‏                        سيناي عشق و نخله‏ي طور آفريده‌اند
آلوده‌ايم و بيم به دل ره نمي‌دهيم                            از بس تو را رحيم و غفور آفريده‌اند
سرمايه‏ي سرور دل ما ز درد توست                       درد تو را براي سرور آفريده‌اند
عمري اسير هجر تو بود و فغان نکرد                     بنگر دل مرا چه صبور آفريده‌اند
از نام دلرباي تو همت گرفته‌اند                              تا برج آخرين مشهور آفريده‌اند
عشاق را به کوي وصال تو ره نبود                         اين راه دور را به مرور آفريده‌اند
‏«پروانه» را در آتش هجران خود مسوز                  کو را براي درک حضور آفريده‌اند

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: شاید این جمعه بیاید ، شاید

روا مباد که بر بنده ات نظر نکنی
روا مباد که ارباب جز تو بگزینم
چو رو کنی به رهت درد و رنج نشناسیم
ز لطف روی تو دست از ترنج نشناسیم
ای زلیخا دست از دامان یوسف باز کش
تا صبا پیراهنش را سوی کنعان آورد
ببوسم خاک پاک جمکران را
تجلی خانه ی پیغمبران را
خبر آمد خبری در راه است
سر خوش آن دل که از آن آگاه است
شاید این جمعه بیاید ، شاید
پرده از چهره گشاید ، شاید
دست افشان پای کوبان می روم
بر در سلطان خوبان می روم
می روم بار دگر مستم کند
بی سر و بی پا و بی دستم کند
می روم کز خویشتن بیرون شوم
در پی لیلا رخی جنون شوم
هر که نشناسد امام خویش را
ترکه بسپارد زمان خویش را

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: لطف آن چه تو اندیشی حکم آن چه تو فرمایی

ای پادشه خوبان داد از غم تنهاییدایم گل این بستان شاداب نمیمانددیشب گله زلفش با باد همیکردمصد باد صبا این جا با سلسله میرقصندمشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کردیا رب به که شاید گفت این نکته که در عالمساقی چمن گل را بی روی تو رنگی نیستای درد توام درمان در بستر ناکامیدر دایره قسمت ما نقطه تسلیمیمفکر خود و رای خود در عالم رندی نیستزین دایره مینا خونین جگرم می دهحافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآییدریاب ضعیفان را در وقت تواناییگفتا غلطی بگذر زین فکرت سوداییاین است حریف ای دل تا باد نپیماییکز دست بخواهد شد پایاب شکیباییرخساره به کس ننمود آن شاهد هرجاییشمشاد خرامان کن تا باغ بیاراییو ای یاد توام مونس در گوشه تنهاییلطف آن چه تو اندیشی حکم آن چه تو فرماییکفر است در این مذهب خودبینی و خودراییتا حل کنم این مشکل در ساغر میناییشادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: گر تو براني به كه روي آوريم

اي همه هستي ز تو پيدا شده خاك ضعيف از تو توانا شده

آنچه تغير نپذيرد توئي وانكه نمردست و نميرد توئي

تا كرمت راه جهان برگرفت پشت زمين بار گران برگرفت

هرکه نه جواي تو خاموش به هر چه نياد تو فراموش به

آنچه كمر بسته كه ما بنده ايم گل همه تن جان كه به تو زنده ايم

دست از اين پيش كه دارد كه ما زاري از اين پيش كه دارد كه ما

چاره ي ما ساز كه بي ياوريم گر تو براني به كه روي آوريم

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: هر جمعه دارم من با خودم میگم که امروز تو میای

دو سه روزه که دلم بد جوری هواتو کرده

باز دوباره هوس گرمی نگاتو کرده

چند شبه که باز دوباره تو به خوابم نمیایی

تو سراغ این دل خونه خرابم نمیای

هر جمعه دارم من با خودم میگم که امروز تو میای

اما وقتی که دیگه غروب میشه دلم میدونه نمیای

هر غروب جمعه من با یه سبد یاس پر پر

میشینم منتظرت تا تو بیایی از سفر

ای من به فدای قامت رعنا تو اون سبز قبا

بیا دلگیره دیگه بدون تو حالا این جمعه شبا

تو بیا که توی دنیا قحطی مهر و عاطفه س

واسه عاشقای دنیا عشق تو یه خاطره س

هر جمعه دارم من با خودم میگم که امروز تو میای

اما وقتی که دیگه غروب میشه دلم میدونه نمیای

هر غروب جمعه من با یه سبد یاس پر پر

میشینم منتظرت تا تو بیایی از سفر

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: ،بر لاله نیز کی بماند این داغ روزگار

نظرات:()

:: ما گذشتيم و گذشت آنچه تو با ما کردي تو بمان و دگران واي به حال دگر

ما گذشتيم و گذشت آنچه تو با ما کردي تو بمان و دگران واي به حال دگران

رفته چون مه به محاقم که نشانم ندهند هر چه آفاق بجويند کران تا به کران

ميروم تا که به صاحبنظري بازرسم محرم ما نبود ديده‌ي کوته نظران

دل چون آينه‌ي اهل صفا مي‌شکنند که ز خود بي‌خبرند اين ز خدا بيخبران

دل من دار که در زلف شکن در شکنت يادگاريست ز سر حلقه‌ي شوريده سران

گل اين باغ بجز حسرت و داغم نفزود لاله رويا تو ببخشاي به خونين جگران

ره بيداد گران بخت من آموخت ترا ورنه دانم تو کجا و ره بيداد گران

سهل باشد همه بگذاشتن و بگذشتن کاين بود عاقبت کار جهان گذران

شهريارا غم آوارگي و دربدري شورها در دلم انگيخته چون نوسفران

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران رفتم از کوي تو ليکن عقب سرنگران

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: مست و هوشیار

مست و هوشیار

محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت مست گفت این پیراهن است افسار نیست

گفت مستی زان سبب افتان وخیزان می روی گفت جرم راه رفتن نیست ره هموار نیست

گفت می باید ترا تا خانه ی قاضی برم گفت رو صبح آی قاضی نیمه شب بیدار نیست

تفسیر و ادامه شعر در ادامه مطلب

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: پروین چرخ و ادب(زندگینامه پروین اعتصامی)

درادب فارسی هیچ زنی شهرت پروین اعتصامی رانداشته است. اودر25 اسفند 1285 درتبریز متولد شد. از6سالگی درمحفل ادبی پدرش که با حضور دانشمندانی چون تقوی –بهار –وبسیاری از اکابر دیگر تشکیل می یافت حاضربود . در11سالگی فردوسی –نظامی –مولانا- ناصرخسرو- منوچهری-انوری وفرخی را می شناخت .پروین هم عصر بهار –ایرج میرزا-شهریار وادیب فراهانی بود .پروین در16فروردین 1320 درسن 35 سالگی درگذشت ودر آرامگاه خانوادگیشان درقم درکنار پدرش به خاک سپرده شد.

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: نامحدود بودن خدا را توضیح داده و چگونگی دلالت آن بر توحید را بیان نمایید.

همه شرایع آسمانی براساس توحید و یکتاپرستی استوار بوده و بارزترین اصل مشترک در میان آن ها, اعتقاد به توحید است و همه متفکران الهی هم نیز به بیش از یک واجب بالذات معتقد نیستند. در مسئله خلقت ،ربوبیت و عبودیت اقوالی شرک آلود هست , ولی در اصل واجب , قولی که برای ذات واجب الوجود, ثانی و شریکی باشد نقل نشده است .
بعضی هم که شبهه ای مطرح کرده اند خودش و سایرین آن شبهه را ابطال کرده اند. (1) با توجه به این که اصل مسئله شما مربوط به توحید حق تعالی است , در ابتدا مطلبی را که مرحوم علامه طباطبایی در اثبات واجب الوجود دارند هم می آوریم که این مطلب علاوه بر اثبات واجب , یگانگی و غیر متناهی بودن او را نیز ثابت می کند, علاوه بر این , طبق این بیان اصل وجود واجب و وحدت وی بدیهی است نه نظری و می رساند وجود حق تعالی قابل شک نیست .

نوشته شده توسط آرمین نوروزی ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دل رمیده ما را انیس و مونس شد

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت

بغمزه مسئله آموز صد مدرس شد

به بوی او دل بیمار عاشقان چو صبا

فدای عارض نسرین و چشم نرگس شد

به صدر مصطبه ام می نشاند اکنون دوست

گدای شهر نگه کن که میر مجلس شد

طربسرای محبت کنون شود معمور

که طاق ابروی یار منش مهندس شد

لب از ترشح می پاک کن برای خدا

که خاطرم به هزاران گنه موسوس شد

کرشمه تو شرابی به عارفان پیمود

که علم بی خبر افتاد و عقل بی حس شد

چو زر عزیز وجودست شعر من آری

قبول دولتیان کیمیای این مس شد

خیال آب خضر بست و جام کیخسرو

به جرعه نوشی سلطان ابوالفوارس شد

ز راه میکده یاران عنان بگردانید

چرا که حافظ از این راه برفت و مفلس شد

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: سووشون

سووشون.1348. نوشته‌ی سیمین دانشور آغازگر فصلی تازه در تاریخ داستان‌نویسی ایران به شمار می‌آید. دانشور در این داستان پرحرکت و ماجرا، با نثری شاعرانه، دقیق و محکم، تصویری درونی و هنرمندانه از تحولات منطقه فارس در سال‌های جنگ دوم جهانی به دست می‌دهد. شخصیت‌های رمان با قدرت مشاهده درخشانی ترسیم شده‌اند؛ آنقدر مشخص که هریک روحیه و عملکرد گروه اجتماعی معینی را مجسم می‌کنند. البته هیچ‌یک از آنان در حد تیپ نمی‌ماند، همه‌شان فردیتی خاص دارند و به آسانی از یکدیگر تمیز داده می‌شوند. فکر اصلی رمان، پرداختن به انسان مبارز است. به همین دلیل، در سراسر داستان شاهد درگیری یوسف –قهرمان رمان- با آدم‌های خودفروخته‌ایم. ستیز پرتلاش خانواده او با ریزه‌کاری‌های روانی و عاطفی، بر زمینه‌ای از زندگی مردم یک منطقه در یک دوره خاص تاریخی، گسترده می‌شود. هرچند یوسف درکشاکش بین واقعیت موجود و آرمانْ به شهادت می‌رسد، اما عامل بیداری دیگران و به خصوص همسرش زری می‌شود.

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: عشقی با شهریار

نظرات:()

:: حافظ شيرازي‌ ، شمس‌ الدين‌ محمد

زندگينامه: شمس‌ الدين‌ محمد حافظ ملقب‌ به‌ خواجه‌ حافظ شيرازي‌ و مشهور به‌ لسان‌ الغيب‌ از مشهورترين‌ شعراي‌ تاريخ‌ ايران‌ و از تابناك‌ترين‌ ستارگان‌ آسمان‌ علم‌ و ادب‌ ايران‌ زمين‌ است‌ كه‌ تا نام‌ ايران‌ زنده‌ و پابرجاست‌ نام‌ وي‌ نيز جاودان‌ خواهد بود. با وجود شهرت‌ والاي‌ اين‌ شاعران‌ گران‌ مايه‌ در خصوص‌ دوران‌ زندگي‌ حافظ بويژه‌ زمان‌ به‌ دنيا آمدن‌ او اطلاعات‌ دقيقي‌ در دست‌ نيست‌ ولي‌ به‌ حكم‌ شواهد و قرائن‌ ظاهرا شيخ‌ در حدود سال‌ 726 ه.ق‌ در شهر شيراز، كه‌ به‌ آن‌ صميمانه‌ عشق‌ مي‌ورزيده‌، به‌ دنيا آمده‌ است‌. اطلاعات‌ چنداني‌ از خانواده‌ و اجداد خواجه‌ حافظ در دست‌ نيست‌ و ظاهرا پدرش‌ بهاء الدين‌ نام‌ داشته‌ و در دوره‌ سلطنت‌ اتابكان‌ سلغري‌ فارس‌ از اصفهان‌ به‌ شيراز مهاجرت‌ كرده‌ است‌.

نوشته شده توسط مجید جعفری نسب ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: دكتر معين

دكتر محمد معين‌ در نهم‌ ارديبهشت‌ ماه‌ 1297 ه.ش‌ در خانواده‌اي‌ از علماي‌ روحاني‌ رشت‌ ديده‌ به‌ جهان‌ گشود. او كه‌ اولين‌ فرزند خانواده‌ بود توسط‌ جد پدرش‌ -شيخ‌ محمد تقي‌ معين‌ العلما- "محمد" ناميده‌ شد. پدرش‌ شيخ‌ ابوالقاسم،‌ طلبه‌ علوم‌ ديني‌ بود و سخت‌ مشغول‌ آموختن‌ علوم‌ قديمه‌ و ديني‌ نزد علما و مدرسان‌ مشهور شهر رشت‌ بود. محمد در فاصله‌ پنج‌ روز پدر و مادرش‌ را از دست‌ داد و بعد از مرگ‌ آنها تربيت‌ و مراقبت‌ از او را جد پدري‌اش‌، معين‌ العلما بر عهده‌ گرفت‌. محمد كه‌ پسر بچه‌اي‌ با استعداد بود زير سايه‌ مهر و محبت‌ پدر بزرگ‌ رشد مي‌كرد

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: مولانا جلال الدين محمد بلخي (مولوي)

جلال الدين محمد بن بهاءالدين محمد بن حسيني خطيبي بکري بلخي معروف به مولوي يا ملاي روم يکي از بزرگترين عارفان ايراني و از بزرگترين شاعران درجه اول ايران بشمار مي رود. خانواده وي از خاندانهاي محترم بلخ بود و گويا نسبش به ابوبکر خليفه ميرسد و پدرش از سوي مادر دخترزاده سلطان علاءالدين محمد خوارزمشاه بود و به همين جهت به بهاءالدين ولد معروف شد.

وي در سال 604 هجري در بلخ ولادت يافت. چون پدرش از بزرگان مشايخ عصر بود و سلطان محمد خوارزمشاه با اين سلسله لطفي نداشت، بهمين علت بهاءالدين در سال 609 هجري با خانواده خد خراسان را ترک کرد. از راه بغداد به مکه رفت و از آنجا در الجزيره ساکن شد و پس از نه سال اقامت در ملاطيه (ملطيه) سلطان علاءالدين کيقباد سلجوقي که عارف مشرب بود او را به پايتخت خود شهر قونيه دعوت کرد و اين خاندان در آنجا مقيم شد. هنگام هجرت از خراسان جلال الدين پنج ساله بود و پدرش در سال 628 هجري در قونيه رحلت کرد.

نوشته شده توسط داود سلیمان سالم ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: نگارش یک نامه ی اداری

وقتی برای اداره و یا ارگان یا شخص مهمی نامه می نویسیم که رابطه کاری با او داریم از نامه اداری استفاده می کنیم در چنین مواردی نمی شود از نامه دوستانه استفاده کرد و این کار نوعی توهین به شخص گیرنده محسوب می شود .نوشتن نامه اداری چیزی نیست که بتوان به صورت گام به گام آن را آموزش داد بلکه می شود با ذکر نکاتی چند و نشان دادن مثال به نوشتن صحیح آن کمک کرد.همه ما در سال اول متوسطه با نوشتن نامه اداری آشنا شده ایم اما در اینجا با ذکر نکات بیشتری سعی در بهبود نگارش چنین نامه هایی خواهیم داشت.

نوشته شده توسط آرمین نوروزی ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: در ستايش خرد

کـنون اي خردمـند وصـف خرد
بدين جايگـه گـفـتـن اندرخورد

کـنون تا چـه داري بيار از خرد
کـه گوش نيوشـنده زو برخورد

خرد بـهـتر از هر چـه ايزد بداد
سـتايش خرد را بـه از راه داد

خرد رهـنـماي و خرد دلگـشاي
خرد دسـت گيرد بـه هر دو سراي

ازو شادماني وزويت غـميسـت
وزويت فزوني وزويت کـميسـت

نوشته شده توسط مجید جعفری نسب ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

:: شب

شبي چون شبه روي شسته به قير
نه بهرام پيدا نه كيوان نه تير

دگر گونه آرايشي كرده ماه
بسيج گذر كرده بر پيش گاه

شده تيره اندرسراي درنگ
ميان كرده باريك ودل كرده تنگ

زتاجش سه بهره شده لاجورد
سپرده هوا را به زنگار گرد

سپاه شب تيره بردشت و راغ
يكي فرش افكند چون پرزاغ

نبد ايچ پيدا نشيب و فراز
دلم تنگ شد زان درنگ دراز

بدان تنگي اندر بجستم زجاي
يكي مهربان بودم اندر سراي

نوشته شده توسط مجید جعفری نسب ► گروه مقالات : ادبیات و زبان فارسی

نظرات:()

آخرین مطالب ارسالی

عشقی با شهریار از سال‌های خیلی دور یا بهتر بگویم دوران دبیرستان، با شعر و ادب پیوند محبت داشتم ناگسستنی و اُنس و الفتی وصف نشدنی، مجلات و مطبوعات آن زمان تعدادشان محدود بود ...